یکی دو روزه هرچی میخوام بنویسم رو پاک میکنم. اینطوریم که حتما باید اون چیزی که می‌نویسم از منظر ادبی و بار علمی یه حداقلی رو به خواننده‌های بلاگ ارائه کنه. واسه همین تقریبا هرچی که قصد نوشتنش رو دارم رو پاک میکنم و به‌کل از ذهنم میندازم بیرون، و این برخلاف روزمره‌نویسیی که قصدش رو داشتمه. انگار دارم ناخودآگاه یه‌طور دیگه‌ای با خودم و مطالبی که قرار بود اینجا بذارم تعامل می‌کنم. نمیدونم چرا!؟ خیلی عجیبه.