Type

یک فکت راجع به خودم بگم. من حقیقتا کار با تقویم رو بلد نیستم. نه به این معنا که نمیدونم تاریخ و تقویم چیه ها! بلکه به این معنا که با تقویم‌های هوشمند موجود روی تلفن‌های هوشمند و کامپیوتر و سایر دیوایس‌ها مثل: گوگل کلندر، آوت‌لوک، نوشن و... نمیتونم درست کار کنم. یعنی اصلا انگار کامل درکشون نکردم؛ نحوه ایجاد ایونت‌ها رو بلدم و میدونم هرکدوم از ابزارها و قابلیت‌های هرکدوم کجای نرم‌افزار قرار دارن، اما واقعا درکشون نمیکنم و این درک نشدن از طرف من باعث شده تا نتونم با این ابزارها اونطوری که باید ارتباط بگیرم و ازشون به‌درستی استفاده کنم. 

دارم به وضعیتی که دچارش هستیم نگاه میکنم. اقتصاد فروپاشیده، تورم وحشتناک و قیمت‌های نجومی و اقلام و کالاهایی که خریدشون داره تبدیل به آرزو و رویا میشه. مواد غذایی گرون و بی‌کیفیت، خرید کالابرگی از فروشگاه‌های زنجیره‌ای(اونم فقط کالاهای اساسی زندگی مثل گوشت و تخم‌مرغ)... فروشگاه‌های پوشاک و مد همه خالی از خریدار، موبایل و کامپیوتر و... هم که کلا تو خواب باید ببینیم.

از اونطرف شرایط نه جنگ نه صلح دهنمونو صاف کرده. جو حاکم بر همه شهرها امنیتی و ایست‌ها و گشت‌های بازرسی راه به راه برقررارن و دنبال زیربغل مار میگردن تو صندوق ماشین من. 

وارد 73امین روز قطع سراسری اینترنت شدیم و شاهد هیچ حرکتی از سوی هیچ فرد یا نهادی در جهت تلاش برای برقراری دوباره دسترسی مردم به اینترنت نیستیم و انگار کل دنیا فراموش کرده که کشوری به نام ایران و مردمانی که ایرانی خوانده میشن وجود داره. انگار این خفقان و ساکت کردن اجباری مردم ایران نه تنها براشون بی‌اهمیت نیست، بلکه به‌نفعشون هم هست. وگرنه این مدل سکوت اختیار کردن و هیچ‌کاری نکردن در قبال این سانسور و قطع وحشتناک خیلی نوبره.

کاری ندارم. داشتم در کل به این چندتا فاکتور که امروزه دلایل اصلی احساس فلاکت و سردرگمی مردم هست نگاه می‌کردم و همزمان فاکتورها و علل متعدد دیگری هم تو ذهنم میومد که همشون باعث ایجاد حس سرخوردگی و عدم ارزشمندی در مردم میشه. از همین دلایلی که گفتم بگیرید تا چیزای دیگه...

نمیخوام و نمیتونم درست و کامل‌تر از این بنویسم. ولی حس میکنم به عنوان یک ایرانی هیچ ارزش و ارجی در جهان ندارم و ای‌کاش من هم همزمان و همراه با دوستانم برای داشتن یک زندگی آبرومندانه و شریف‌تر مهاجرت میکردم. هرچند تا جایی که متوجه شدم اون عزیزان دور از وطن هم احساس ارزشمندی نمیکنن و مثل ماهایی که در این جغرافیا گرفتار شدیم درگیر هزار استرس، ناراحتی و نگرانی هستند که باعث میشه مثل ما حس خوبی به روزگار و جهان نداشته باشن..

این خیلی ناراحت‌کننده و دلسردکننده‌ست. درسته، اما باید امیدوار بود. بالاخره یه روزی تایم خوشی و سرافرازی ما هم میرسه.

چقدر عجیب! من تو این مدت که تو بلاگیکس می‌نویسم، تا الان انگار گذر زمان از دستم در رفته بود، و فکر میکردم بیشتر از یک ماهه که اینجام. درحالی که امروز وقتی بعد از عبور از 4مرحله غیرضروری و چرند تونستم بالاخره به پروفایل شخصیم سر بزنم، متوجه شدم تازه 3 هفته شده که بلاگیکس رو دارم و توش بلاگ‌نویسی میکنم! چقدر عجیب پسر..

یکی دو روزه هرچی میخوام بنویسم رو پاک میکنم. اینطوریم که حتما باید اون چیزی که می‌نویسم از منظر ادبی و بار علمی یه حداقلی رو به خواننده‌های بلاگ ارائه کنه. واسه همین تقریبا هرچی که قصد نوشتنش رو دارم رو پاک میکنم و به‌کل از ذهنم میندازم بیرون، و این برخلاف روزمره‌نویسیی که قصدش رو داشتمه. انگار دارم ناخودآگاه یه‌طور دیگه‌ای با خودم و مطالبی که قرار بود اینجا بذارم تعامل می‌کنم. نمیدونم چرا!؟ خیلی عجیبه.

40 دقیقه تمام منتظرم تا صفحه Gmail کامل لود شه برم ببینم ایمیلی که از فلان‌جا برام اومده توش چی نوشته! 40 دقیقه تو یک جامعه بروز و آزاد خیلی زمان زیادیه. شاید واسه اونایی که تو قطعی نت مارو تشویق به رها کردن ابزارهای آنلاین و رو آوردن به انجام کارهای یدی و سنتی میکنن زیاد نباشه، ولی واقعا تو 40 دقیقه در سایر نقاط این کره خاکی خیلی کارها میشه کرد. خیلی کارها...

یه مدلی بارون گرفت که فکر کردم طوفان میامی اومده سمت منطقه ما! رعدوبرق و صداهای مهیبی هم داره! 
ولی دوس دارم. کاش همیشه همین مدلی بارون بباره و کشور آباد و سرسبز بشه بعد از اینهمه سال بی‌آبی و خشکسالی. کاش بتونم به‌زودی برم دم دریاچه و پرواز فلامینگوها رو از نزدیک ببینم. 🦩⛈️

میگم چرا نسخه دسکتاپ بلاگیکس یجوریه؟ انگار موبایل فرست زدن وبسایت رو و بعد قسمت گشت‌و‌گذار رو برای دسکتاپ ریسپانسیو نکردن. خیلی حالت بد و تجربه سختی میده به کاربرای دسکتاپ. شایدم تنظیماتی داره که باید انجام بدیم تا نسخه دسکتاپ هم ریسپانسیو بشه؟؟ نمیدونم. فقط میدونم الان با وجود این مورد، بلاگیکس نه واسه موبایل صددرصد اوکیه(بخاطر مسیرهای دور برای رسیدن به ابزارهای مختلف)، و نه واسه دسکتاپ صددرصد اوکیه(بخاطر همین نمای موبایلی عجیب که تو صفحاتی مثل بخش گشت‌و‌گذار میاره). یکم عجیبه بخواد این مدلی بمونه اینجا. 
بنظرتون اوکیش میکنن این موارد رو؟ مثلا نمای دسکتاپ رو اصلاح کنن یا ابزارهای و صفحات موبایل رو ویرایش کنن تا رسیدن بهشون راحتتر بشه و...

دارم با زور و زحمت و کمکها کم و بیش دوستم روی این وبسایت کار میکنم. میتونستم از ابتدا اسکریپت آماده بردارم و بعد از تمیزکاری و اضافه یا کم کردن قابلیتهای موردنظر خودم تبدیلش کنم به چیزی که میخوام، اما نمیدونم چه نیروییه که داره من رو وادار میکنه خودم تمام سایت رو با کمک این و آن و دستیار هوش مصنوعی و ویدئوهای آموزشی بر بستر php بنویسم و تست کنم.
میدونم خیلی بیشتر زمان میبره، اما انگار تقدیر اینه که خودم بنویسمش...

کاش میشد ابزارهای وبلاگ‌نویسی اینجا ساده‌تر و با رابط کاربری مشابه با شبکه‌های اجتماعی مثل فیسبوک و توییتر باشه.